Dit vinden wij de mooiste boeken van 2011

Een wens gaat in vervulling: de nieuwe Robin!

Ze zitten heel stil bij elkaar, Robin en mama en papa. Alleen Robin wiebelt af en toe een beetje. Ze kijken naar de sterren, de stille sterren in de hoge, hoge hemel. En de sterren kijken naar Robin en mama en papa en ze knipogen.
En dan… en daar… jawel… Robin weet het zeker… daar valt een ster!
Een flits, een streep, een gloeiende punt die door de hemel suist.
‘Zag je hem? Zag je hem?’ schreeuwt Robin. ‘Zag je de vallende ster?’
‘Ik zag hem,’ zegt mama.
‘Ik ook,’ zegt papa. ‘Nu mogen we alle drie een wens doen.’
Robin is blij dat hij niet is gaan plassen.

Kent u nog een kind dat niet is opgegroeid met de verhalen over Robin? Niets is fijner dan bij papa of mama op schoot te klimmen om voorgelezen te worden, en vanuit die veilige plek de wereld van Robin binnen te stappen. In zijn wereld wordt het alledaagse superspannend – precies zoals het leven voor een vijfjarige hoort te zijn.

In 1990 verscheen Robins zomer, het eerste boek in een lange reeks over Robin, de meest vertederende kleuter van Nederland. Robin en God – het zesde boek in de serie - werd bekroond met een Gouden Griffel. Met O rode papaver, boem pats knal bewijst Sjoerd Kuyper opnieuw dat Robin onweerstaanbaar is: al ruim twintig

Hartveroverend jeugddebuut van Jowi Schmitz
Dit is het grootste probleem: mijn moeder is dood.
Dit is het een na grootste probleem: mijn vader weet het even niet zo goed.
Dat mag natuurlijk best, maar er komt wel veel rommel van. Die moet ik steeds opruimen en ik ben nog maar tien.
Verder zijn er kleinere problemen: De boot is klein. We hebben weinig geld. Mijn vader is barbier en geen gewone kapper die ook vrouwen kan, dus heeft hij maar de helft van de wereldbevolking als klandizie. Gelukkig zijn hier best veel mannen die zich het liefst de hele dag laten scheren en knippen. Tenminste, dat zegt mijn vader.
Dan is er nog het nieuwste probleem dat klein begon maar steeds groter wordt: mijn moeder is gecremeerd en ze zouden de as nasturen, maar ze kunnen ons denk ik niet vinden.
Omdat mijn vader het even niet zo goed weet. Omdat ik nog maar tien ben.

‘We zijn op doorreis,’ zegt de vader van Olivia.
Maar wat is een doorreis als je niet van je plek komt? Op een boot nota bene, gestrand in de tuin van een kapsalon? Het is maar voor tijdelijk, weet Olivia, zolang haar vader het even niet zo goed weet. Maar hoe kom je weg van een boot in de tuin? Zonder moeder, maar met veel herinneringen en een compleet veranderd leven?
Vroegwijs, kwetsbaar maar ook sterk en grappig: Olivia zal het hart van iedere lezer stelen.